Showing posts with label book. Show all posts
Showing posts with label book. Show all posts

Slow Life is Beautiful

วันนี้ไปอ่านเจอสัมภาษณ์ดีๆ ในนิตยสาร a day bulletin ของคุณกวาง มีนา เปรื่องวิริยะ น้องสาวของคุณ นิรมล เมธีสุวกุล เลยหยิบเอามาฝากครับ

เธอเป็นคนที่วิกฤตในชีวิตได้หยิบยื่นโอกาสมาให้ และเธอก็ไม่ได้พลาดมองข้ามโอกาสนั้นไป วิกฤตคือมะเร็งในรังไข่ ส่วนโอกาสของเธอคือะไร ดังข้อความสัมภาษณ์ตอนท้ายนี้ครับ:




หลายคนอาจจะมีทัศนคติต่อโรคร้ายอย่างมะเร็งในแง่ลบ แต่สำหรับชีวิตที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงของมีนาจากการเผชิญโรคร้าย เธอยืนยันว่า ถึงอย่างไรเจ้ามะเร็งก็ยังพอมีข้อดีอยู่บ้างตรงที่...

"ยอมรับว่า เมื่อก่อนตอนที่ยังทำงานอยู่ เรามองเรื่องคนรอบข้างน้อยมาก เรียกว่าใส่ใจงานมากกว่าคน ทั้งเพื่อนร่วมงาน และลูกน้อง ซึ่งช่วงที่ป่วยเป็นมะเร็ง เราได้รับกำลังใจจากคนรอบข้างเยอะมาก ไม่ใช่เฉพาะแต่สามีหรือคนในครอบครัว ตรงนี้ทำให้เราสำนึกได้ว่า เราเคยละเลยอะไรไป

สอง มะเร็งทำให้เรามีเวลาดูแลตัวเอง และสามีมากขึ้น เพราะได้เกษียณจากงานเร็วกว่าที่วางแผนไว้ ได้ไปเที่ยว ได้ไปใช้ชีวิต ได้ทำอะไรแบบที่ไม่เคยได้ทำ

สาม เรารู้จักที่จะยืดหยุ่นกับชีวิตมากขึ้น เหนื่อยก็พอ พักก่อนพรุ่งนี้ค่อยทำใหม่ ผิดกับเมื่อก่อนที่เรารู้ตัวว่าล้าแล้ว แต่ยังฝืนทนทำไปจนเสร็จ

สี่ ได้รู้จักการแบ่งปัน อย่างการเขียนหนังสือประสบการณ์การเป็นมะเร็งออกมา ก็เพราะว่าเราอยากที่จะแชร์ความเจ็บปวดที่เคยมีให้คนอื่นได้รับรู้ จะได้ระวังตัว อย่างเราเองก็ไม่รู้ว่ามะเร็งที่หาย จะกลับมาเป็นอีกเมื่อไหร่ เพราะมันมีโอกาสตลอดเวลา

สุดท้าย การได้เรียนรู้ตัวเอง เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เราเข้าใจตัวเองแล้ว่า จริงๆ ชีวิตนี้เราต้องการอะไร อะไรคือความหมายของชีวิต ซึึ่งมันไม่ใช่ชื่อเสียง เงินทอง หรือตำแหน่งที่เคยอยากได้ เพราะแท้จริงแล้วสิ่งที่เราต้องการก็คือ ความสมดุลในชีวิต ระหว่างงาน ครอบครัว และการใช้ชีวิต




เธอผ่านวิกฤตโรคร้ายมาด้วยการรักษาพร้อมกับการใช้ธรรมชาติบำบัด

ปัจจุบันเธอกับสามีตัดสินใจเช่าบ้านที่หลวงพระบาง ใช้ชีวิตเรียบง่าย เธอลาออกแล้วจากงานการตลาดที่เคยสร้างชื่อเสียงและขณะเดียวกันก็บั่นทอนสุขภาพตัวเอง

หนังสือที่เธอเขียนบอกเล่าประสบการณ์มีชื่อว่า "จากวิ่งเร็วเป็นเดินช้า : ชีวิตที่หลวงพระบาง ประสบการณ์หลังบำบัดมะเร็ง"

ในวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน

หลายสัปดาห์และหลายวันที่ผ่านมามีโอกาสทำให้ได้หยิบหนังสือ'ธรรมชาติของสรรพสิ่ง'และ'ให้ความรักก่อนให้ความรู้'ขึ้นมาอ่าน พ้นจากหน้าหนังสือก็พบว่าข่าวเรื่องการชุมนุมและการประท้วงรัฐบาลมาปะทะอย่างจัง มันทำให้้ย้อนกลับไปคิดถึงความรู้สึกแรกๆ ที่เคยเกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นข่าวอะไรก็ตาม
  • โกรธ ทำไมถึงทำอย่างนี้กับคนไม่มีอาวุธ
  • สงสัย เขามากันด้วยเจตนาบรสุทธิ์จริงหรือไม่ว่าเสื้อสีไหน
  • กังวล การเดินทางของเราล่ะจะได้รับผลกระทบหรือเปล่า
  • แค้น คนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทำไมถึงไม่เห็นแก่ส่วนรวม
  • ฯลฯ

แต่พอมีสติ ค่อยๆ ลำดับความคิด มองภาพ มองคน มองเรื่องด้วยสายตาต่างกันไปหลายมุม การเห็นที่มาที่ไปและความซับซ้อนก็สอนเราได้ดี ความปั่นป่วนมันเกิดขึ้นมาที่ใจของตัวเราเองไม่ใช่หรือ หลวงพี่ไพศาลท่านเขียนบทความจิตวิวัฒน์ไว้ว่า "ธรรมชาติแวดล้อมวิกฤตก็เพราะธรรมชาติภายในของผู้คนเสียสมดุล" และแน่นอนว่าคงไม่สามารถทำให้ผู้คนทุกผู้มีภายในที่สมดุลได้ทั้งหมดทันทีทันใด แต่ก็ไม่ควรสิ้นหวังไม่ใช่หรือ

ขอให้ความรู้สึกเข้าใจนี้กลับมาหาบ่อยๆ จะได้ช่วยเตือนให้ระลึกและรู้เท่าทันอารมณ์ที่เกิดขึ้น ทันก่อนจะจมลงในห้วงของความรู้สึก

Our world today



คืนวานและเช้านี้ผมอ่านพบข่าวชาวมุสลิมหลายประเทศทั่วโลกออกมาประท้วงการบรรยายพาดพิงถึงศาสนาอิสลามของพระสันตปาปา ยังไม่ทันอ่านรายละเอียดของข่าวคืนนี้และซึบซับเอาไว้มากนัก พอถึงเช้ากลับเป็นว่าเหตุบานปลายรุนแรงขึ้น นายกหญิงเยอรมันนีกล่าวปกป้องพระองค์ท่านว่าผู้ประท้วงเข้าใจเจตนาผิดไป ท่านนายกคงพูดเพราะเหตุเกิดขึ้นในพื้นที่ประเทศนี้เอง ในอีกด้าน ชาวมุสลิมที่ปาเลสไตน์รวมตัวเดินประท้วง มีการเผารูปเขียนป้าย ทั้งสองฝ่ายกำลังย่ำลงไปบนจุดอ่อนไหวของกันและกัน


มีคนกล่าวไว้ว่าหากจะรักษาสัมพันธภาพในวงสนทนา อย่าได้นำหัวข้อการเมืองและศาสนาขึ้นมาพูดคุย ผมเชื่อว่าพี่ๆ น้องๆ พัฒนาจิตทุกคนคงอยากจะเติมท้ายประโยคนี้ อาจด้วยความว่า เว้นแต่ใช้สติและปัญญาในการสนทนา หรือ เพียงแต่ทุกฝ่ายตั้งอยู่ในพรหมวิหาร ๔ ไม่ว่าเรื่องราวใดย่อมส่งถ่ายถึงกันได้อย่างเป็นมิตรไมตรี


ผมไม่รู้ว่าเรื่องอันเกิดจากประโยคบรรยายนั้นจะนำพาไปสู่สถานการณ์ใดอีก ไม่แน่ใจว่าจะมีใครใช้สถานการณ์ที่ผ่านเลยไปแล้วมาผลิตใหม่ให้รองรับกับเป้าหมายของตัวเองในรูปแบบอื่นๆ อีก หวังแต่เพียงรอยปริแยกไม่ร้าวลึกและกรีดบาดใครมากไปกว่านี้


หนังสือเล่มหนึ่งซึ่งถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลซีไรท์ปีนี้ สะท้อนภาพของความเชื่อเบื้องหลังที่แตกต่างและนำไปสู่ความบาดหมางอย่างยากจะเยียวยากลับคืน เมื่อจุดอ่อนไหวถูกกระทบสร้างรอยลึกจนยากประสานกลับเป็นเหมือนเดิม "กรณีฆาตกรรมโต๊ะอิหม่ามสะตอปา การ์เด" เป็นนวนิยายที่ทรงพลัง บอกเล่าเหตุการณ์สามจังหวัดชายแดนใต้ผ่านสายตาของทุกคนในหลากบทบาทที่เกี่ยวข้อง ไม่มีใครเลยที่เชื่อว่าตนไม่มีเจตนาดี แต่ความบอบช้ำและความบาดหมางยังปรากฏอยู่


โลกใบนี้ดูจะเล็กเสียจนเรารับรู้เรื่องความแตกต่างอันนำไปสู่รอยแตกร้าวจนชินชา ผลักไสเราออกห่างกันไกล เรื่องราวใดๆ ที่เกิดขึ้นไม่ส่งผลอะไรต่อเรา เป็นเพียงข่าว จนกว่ามันจะเกิดขึ้นตรงหน้าเราเอง