Showing posts with label jitcinema. Show all posts
Showing posts with label jitcinema. Show all posts

September 11 on the plane



นับว่าคือครั้งแรกของกลุ่มจิตสีนิมาที่ได้สนทนาอย่างออกรสหลังชมภาพยนตร์ดีๆ เรื่องหนึ่งนาม United 93 ด้วยภาพและเรื่องช่างทรงพลังเสมือนจริงเสียจนใจเต้นระรัวหวั่นหวาดยิ่งกว่าหนังแอคชั่นอื่นที่เคยชม จินตนาการตัวเองถ้าตกอยู่ในสถานการณ์อย่างนั้นจะเป็นอย่างไร แต่ละชีวิตบนจอภาพไม่ได้ถูกปั้นแต่งให้เป็นวีรบุรุษวีรสตรีเลย มีแต่ชีวิตที่อยู่บนทางเลือกจะยอมรับผลโดยการรอหรือลงมือกระทำ

ความเชื่อที่แตกต่างนำมาซึ่งโศกนาฏกรรมอันตอกย้ำรอยแยกให้แตกร้าวมากยิ่งขึ้น


เมื่อถึงจุดที่ถอยกลับไม่ได้จะมีโอกาสไหมที่จะทำความเข้าใจกันและกัน
หรือแม้แต่รับฟัง ยังไม่จำต้องเข้าใจ
เพียงแค่ฟังอย่างตั้งใจ ไม่ต้องถึงกับเข้าข้าง

Memento




ความทรงจำเป็นเครื่องมือจัดการกับความสัมพันธ์กับทุกสิ่งรอบตัว โดยเฉพาะกับมนุษย์ด้วยกันเอง เรารู้ว่าจะแสดงอารมณ์ความรู้สึกกริยาท่าทางสีหน้าแววตาน้ำเสียงอย่างไรต่อคนๆ หนึ่ง เพราะเรามีความทรงจำเกี่ยวกับคนนั้นอย่างไร Memento ให้ภาพเรื่องราวล่าสุดกลับไปสู่ต้นสายปลายเรื่องได้บอกเป็นนัยว่าอย่างนั้น การดำเนินชีวิตที่ไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แต่แวดล้อมไปด้วยคนมากมายที่มีความทรงจำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเรา แต่เราไม่มีข้อมูลความทรงจำใดๆ เลยต่อเขา ไม่รู้ว่าเขาคือความปรารถนาดี หรือเจตนาร้ายหมายเอาชีวิต ..

Memento ดำเนินไปแล้ววกกลับมาซ้ำที่เดิมก่อนเผยเรื่องก่อนหน้าทีละน้อย แต่ความทรงจำต่อบางเรื่องที่ปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่ทำให้เกิดข้อมูลใหม่ในการจัดการกับความสัมพันธ์อะไรเลย รังแต่จะฉุดดึงลดทอนการเปิดเผยความคิดความรู้สึกน้อยลง ห่างไกลออกจากเรื่องมากขึ้น ประชุมเสวนาหารือครั้งใดที่วนเวียนกลับมาที่เก่าที่แม้ไม่ใช่ที่เดิมทว่าบนความทรงจำเดียวกันนั้น ได้ชักชวนฉุดรั้งให้ถอยห่างปลีกตัวออกจากวงพูดคุยทุกที

เคยเจตนาดี อยากมีส่วนร่วม แต่ไม่ไหวแล้ว